Memory

I like memories.

Like this one

Make up your own story of what happened here, but I say it was a great day, whay do you say Lein?

Lyd

Back to normal

Marjolein is weer weg, t regent zoals eigenlijk nooit, en ik ben het huis nog niet uitgeweest.
Na het opruimen van de verschrikkelijke zooi in mijn kamer ( die mede mogelijk is gemaakt door Marjolein natuurlijk) ( dat 4 uur duurde) was ik wel toe aan lunch.
En ook computeren was natuurlijk in mijn programma.

Foto's zoek je maar op facebook, of maar niet.
Nu ga ik naar buiten, ik heb lucht nodig!

Lydia

+M8

Hallo lieverds!

Het leukste van iets doen, is natuurlijk als alles meewerkt zoals je wilt. Of als je leukere dingen doet die je eigenlijk gepland heb. Zo gingen Marjolein en ik maandag naar Downtown, en wilde we naar het Guthrie theather, volgens mijn moeder iets wat we ECHT moesten zien. Omdat mijn mama de auto ( weer eens) niet kon starten ( dat ligt natuurlijk niet aan de auto, maar enkel en alleen aan mama, want iedereen kan het wel) werden we door Robin afgezet, die voor zijn werk taxichaffeur is ( maar dan een luxe) dus zaten we in een vet mooie auto, met leer, en gps, en gewoon heel mooi. De Guthrie was dicht, want het was maandag - Marjolein en ik hebben daaropvolgend een hele discussie gehad waarom gebouwen altijd op maandag ook dicht zijn, terwijl toch duidelijk maandag geen weekend meer is, en dat ze dus eigenlijk allemaal open moeten zijn, en niet de helft dicht,zoals de bieb, en dus het Guthrie Theater.
We hebben de hele dag rondgehobbeld op onze voetjes. Erg leuk, maar wat we nog beter liet voelen : Ik wist de weg, Ik wist hoe de gebouwen ( ongeveer) heette, en ik wist hoe we niet verdwaalde. Erg leuk natuurlijk, want nu kan ik officieel zeggen dat ik op 2 plekken in de wereld de weg weet!

Dinsdag was een dag van zwemmen in het waterpark van Amerika. Zwemmen is welliswaar in van mijn favoriete dingen om te doen, maar de bijhorendheid dat je daarvoor in een zwempak moet lopen vind ik 1 van de minpunten. Na een inspirerende gedachte over dat niemand toch raar zou kijken omdat iedereen in bakzooi rond zou lopen, vond ik het al een minder erg idee, en heb ik toch een leuke tijd gehad! ( maar doe volgende keer maar gewoon weer klerenzwemmen in een meer) Er waren 7 glijbanen. Met banden, met je billen, en met een raft, waar we precies met zn vieren inpaste, en zo de glijbaan afzoefte, om zo te lachen en de nodige entertainment te ondergaan. Natuurlijk waren we aan het eind afgepeigerd, want de leukste glijbanen waren op de tiende verdieping.. Er was ook een golf. Een neppe natuurlijk. Maar je kon wel met je board eropspringen, zodat het leek alsof je op een echte golf zwom. Best oke, de jongens vonden het leuker dan wij deden. Het hetewaterbad was onze favoriet, behalve dan dat er van die eritante 10jarige jongens en meisjes inzaten die dachten dat ze heel cool en leuk waren om zoveel mogelijk geschreeuw en gebaar te maken, om zo andere weer te impressen, wat dus een beejte het verkeerde keelgat is ingeschoten bij mij.

Woensdag zijn we naar RedWing gegaan, een idylisch leuk plaatsje aan de Mississippi River.

Vrijdag is het vandaag, en we zijn moe. Want we hebben langs de mississippi gefietst, en door Downtown, en er omheen, en we zijn verdwaald, en toen weer teruggekomen. En daar wordt je moe van. T was wel erg leuk. We hebben het water van de rivier aan onze voeten gevoelt, en de geur geroken die in onze neusgaten kwam zodra we bij de ruine gingen kijken. Dit was voor mij de eeste keer dat ik dit zag, en dus voor mij ook een aangename verassing. Tot een tweedeverassing ons nog blijer maakte: het Guthrie Theather was open. Mama verteld ongeveer elke dag dat we dat gebouw MOETEN zien, ALLES ervan, Dat hebben we gedaan. T was opzich wel een leuk iets, erg groot, en hoog. maar ook erg donker, onoverzichtelijk, en groot. Soort van Clutura gebouw is het , er zijn van allerlei dingen te doen, musicals, concerten, toneelstukken, conferenties. Marjolein en ik konden er wel blij in rond lopen, vooral dat mensen ons steeds vroegen waar we heen gingen. We hadden niet echt een excuus, behalve ; we kijken gewoon even rond. Daar namen ze genoegen mee.
Ook hebben we de mac Donalds gevonden ( lees, : ik weet zeker dat het hier ergens in de buurt is, en het is op de vierde verdieping, met die fontijn van die vogel! Daar kom je dus ver mee)
En na vier keer een andere richting op gefiets te hebben, uiteindelijk ook de mississippiriver gevonden, onze leidraad voor deze dag.

Vanavond gaan we onze kamer opruimen, onze wenkbrauwen Epileren, mijn haar kleuren en misschien hebben we nog een ingeving voor een goede Vreemde Vogels. Dat beloofd wat!

Lydia

+M4

Oke, het is zondag middag, t miezert een beetje buiten, en er is eigenlijk niets te doen. Kortom, een perfecte tijd om mn snoertje van mn camera op te zoeken, ( na 10 minuten kwam ik erachter dat ie onder 1 van mn vele bladeren op mn buro lag) en is even aan de buitenwereld ( lees Nederland) te laten weten wat er hier int paradijs aan de hand is.

Niet veel, behalve natuurlijk dat Marjolein hier is.

Verenigingsfoto's hebben we genomen bij 'het geheime meertje' ergens in de buurt, waarvan ik nog steeds niet kan uitleggen waar het is:

Marjolein vond het allemaal errug bijzonder ( niet dus) en was duidelijk onder de indruk van Minnesota :

Ik wilde natuurlijk meteen zo snel mogelijk alle coole dingen aan Marjolein vertellen, en zo kwamen we op het onderwerp aan dat je hier zomaar de treinrails over mag steken. En dat veel mensen daar hun Seniorpictures laten maken ( hier is het de gewoonte om t laatste jaar van Highschool mooie foto's van jezelf te laten maken, zoeentje als bijvoorbeeld deze:)

Tuurlijk zijn de treinrails ook uitermate goed geschikt om op te zitten, en gesprekken op te houden ( daarom ist vast verboden in Nederland,

Het is dag drie. Gister zijn Marjolein en ik naar de mall of Amerika geweest, en daar onze Amerikaanse Glimlach even geoefend:

Dat komt duidelijk dus helemaal goed.

Verder heb ik mijn stijl uitgebreid door ( eindelijk) een lange jurk te kopen, zo'n eentje met kleuren, die tot de gornd komt. Erg leuk, foto's zijn er dus duidelijk niet.

Vandaag doen we lekker rustig aan, leest marjolein het boek De eenzaamheid van Priemgetallen, en ben ik ( eindelijk) begonnen in het dikste boek in mijn leven : Jane Eyre. Onze blijheid kan niet op, morgen wordt t vast weer lekker weer.

LIEFDE

+M1

Waarom zou ik bloggen als Marjolein hier is!
Daar heb ik helemaal geen tijd voor!

Lekker puh.
Lydia

M0

GEEN nachtjes meer slapen!
Wie had gedacht dat deze dag zo snel zou komen?
4 Juni, al lang was het een gedachte in mijn hoofd, een droom waar ik zo af en toe aan dacht. Nu kan ik er niet langer meer over dromen, want die dag is vandaag!?
Het voelt aan alsof ik jarig ben, alsof ik weet dat we iets lekkers gaan eten, alsof de zomer er is.

Marjolein zit nu in het vliegtuig, en niemand heeft enig idee hoe laat het is. Is dat niet raar? Ze reist 7 uur terug, om mij in het verleden op te zoeken. Want na 8 ( precies 8 maanden vandaag, ook dat nog eens!) Elkaar niet gezien te hebben, lijkt het best een beetje op het verleden.

Ik heb al duizende scenario's verzonnen hoe we elkaar weer zullen zien! Natuurlijk de filmscene, waar je elkaar eerst niet kan vinden, en elkaar steeds Net misloopt, en dan uiteindelijk tegen elkaar opbotst, en de tranen in je ogen springen ( want botsen doet pijn). Ik had ook al verzonnen hoe ik haar op sta te wachten, en dat zij mij dan nog niet ziet, maar ik alvast op haar af ren, en zo dat zij mij ook ziet.. Ik heb ook verzonnen dat het vliegtuig neerstorte, en dat ik dan onder de wrakstukken naar haar zocht, en dat ze natuurlijk helemaal oke was, en dat t daardoor alleen nog maar beter was om elkaar te zien. Dit scenario heb ik natuurlijk maar 1 keer verzonnen, en niet naar terugverlangt..
Ik ga gewoon maar voor de: he-dat-is-ze-echt-wat-ziet-ze-er-gweledig-uit variant!
Ik moet nu nog even mijn kamer opruimen, want t is me een zooitje ( ik kan me herinneren hoe ik em vorige week op al op had geruimd, en mezelf beloofde om er geen zooi van te maken, 1 week zou ik toch wel vol moeten houden? Mooi niet dus). Ik ga vanmiddag nog misschien wel naar de Source, heb ik wat afleiding, want t duurt nog 5 uur voordat ze dr is!

Marjolein, wat zullen de Amerikanen een moeite hebben om je naam uit te spreken. Maar we verzinnen er wel iets op, zoals altijd!

Tot snel!!
Lydia

M1

In zeven dagen kan er veel gebeuren!
Leuke, warme dingen.
Helaas ook niet leuke dingen.
Ik geloof dat ik wel eens over mijn oom heb geschreven, zijn naam is Douwe.
Voor een lange tijd is hij heel ziek geweest, aan kanker in zijn lichaam.
Hij is vrijdag, best plotseling overleden.
Het is een hektische tijd.
Paul en Hilary zijn al 5 weken weg, mama is aan het versterken van een operatie die ze had, ze moet verdriet verwerken, en ze heeft natuurlijk het verlangen om in Nederland te zijn.
Papa heeft last van zn keel en is verkouden en gestressd.
En dan komt Marjolein ook nog morgen!

Het is een tijd van beproeving, maar omdat er steeds maar leuke dingen bij blijven komen, houden we het vol.

Mijn gat in mijn oor is nu zo groot, dat ik er door heen kan kijken.
Wie had dat gedacht.

Lydia

M8

" Celebs voeren een toneelspel op van glitter en glamour. Zij zijn rijk, sexy en beroemd. Maar voor niet-celebs is er nog hoop. Want soms, heel soms, wordt er iemand toegelaten tot de godenwereld van celebs. De celebs dagen in ieder gevan iedereen uit om hun hemel te bestormen. Wat te doen? Zorga dat je er zo knap mogelijk uit ziet, desnoods met hulp van een plastische chirurg. En een voorraafd luxeartikelen kan ook geen kwaad, leen zo nodig wat geld van een band.
Gaat het jou 'echt niet lukken om celeb te worden? Arme pechvogel. Leg je er maar bij neer. Jij bent Lelijk, mislukt en impopulair. maar zorg er intussen wel voor dat je blijft kijken naar dat toneelstuk van schoonheid, liefde en geluk dat celebs voor je opvoeren. Straks ga je nog op zoek naar de waarheid en wordt je nog gleukkig met wie je bent. "

Een pakkend stukje tekst, als je het mij vraagt. Gertjan de Jong schreef dit, in het blad X[ist] in Christ. En ik moet eerlijk toegeven, dit stukje tekst is een goede samenvatting van mijn gedachtes van de laatste tijd.
Gelukkig gaan mijn gedachtes verder. Ze voeren me mee naar dromen die misschien zelfs wel uit zouden kunnen komen. Ik denk bij mezelf af: Wat zou er gebeuren als ik naar een random school zou gaan ( laatzeggen Streek Bovenbuurtweg, dat is al een project op zichzelf) en daar me in de meiden tussen de 12 en 16 stort, om hun deze boodschap te laten weten. Ten eerste wat ' de wereld' voor slechte invloeden heeft, hoe het je verandert. ( Eigenlijk dus wat er in het bovenstaande stukje staat) Ten tweede wil ik een voorbeeld zijn, hoe heerlijk het is om wel te weten wie je bent, en hoe het geloof in God daarin een enorme basis is.
Deze twee/drie simpele dingen, denk je niet dat dat echt iets uit zou maken? Ik droom ervan, dat meiden zeker van zichzelf zijn, omdat ze weten ( van) wie ze zijn. Dat ze dat mogen weten niet doordat ze eerst al het stomme, slechte en neppe uit hebben geprobeert, maar omdat ze het goede hebben gehoord, en Daar naar wilde streven.

Daar droom ik over.
En dat is geen toneelstuk.

Lydia

M9

Politie heeft hier echt een vervelende reputatie.
Als Jessica en ik in de avond over het zwarte water van Lake calhoun kijken, en er komt een politieauto naar ons toe, krijg ik meteen een bezorgde weeklaag van Jessica, omdat politie nu eenmaal stom is. Die aaridge jonge vent kan er ook niets aan doen dat het beeld van politie zo verdraaid is. Hij was hardstikke aardig!
Ik begon te dromen over hoe cool het zou zijn om als politieagent te zijn, en een ander beeld te laten zien dan wat iedereen denkt. Om een licht te zijn, om mensen eigenlijk vrolijker te maken, vrienden te worden met de daklozen die"politieagenten"normaal zo haten, omdat ze hun boetes geven omdat ze in de Mc Donalds naar de wc gaan. Maar blijkbaar is dat dus niet te doen, blijkbaar zullen polieagenten altijd stom zijn. Jammer, maar toch lijkt het me leuk om politieagent te zijn, en het andere voorbeeld te zijn, de uitzondering.

iig, nog negen dagen, dan is het zover.
Lydia

Vriendenweekend

Mijn gedachtes zijn nog heel moe, en de rest van mn lichaam ook, maar toch wil ik graag mijn energie verspillen door het tikken van een berichtje. Elk weekend is er wel iets te beleven, dus op Maandag schrijf ik graag even mijn belevenissen, zodat jullie ook weer wat te doen hebbben op een saaie maandag. ( of op een maandag waar je eigenlijk moet leren voor Examens, maar dat is hetzelfde geloof ik.)

Goed, weekend. Dat begint normaal gesproken voor mij al op Donderdag, en dat voelt dus goed. Deze week heb ik best hard gewerkt, al zeg ik het zelf. Bij the Source was er een 24/7 prayer Boiler Room gathering. Dat betekend dat er mensen uit het hele land, en ook Engeland Bij de Fallout kwamen om bijeenkomsten te hebben. Wat ze precies deden wist ik niet, want ik was de babysitter de hele week. Van Dinsdag avond tot Vrijdagochtend heb ik opgepast ( met uitzondering van Woensdagmiddag/avond en Donderdagmiddag/avond). De kids waren oke, en best gezellig, maar aan het eind van de week was ik het toch best heel zat, en ben ook tot de conclusie gekomen dat ik kids eigenlijk niet leuk vind, en dat ik het later misschien wel leuker vind om geen eigen kids te hebben.
Vrijdagavond was de "grand Finale"zoals Peter het noemde, waarbij we voor 150-200 mensen een barbeque hadden voorbereid. Best aardig wat werk. K was al moe, eigenlijk gesloopt, mijn rug begon te bezwijken onder het gewicht van mijn lichaam, en mijn oogleden leken ook zwaar. Gelukkig is er dan nog koffie, en vrienden. Het was een goede avond met muziek, drums, verf, kunst, mensen, vrienden en God. Om 1 uur lag ik uitgeput in mijn bedje, om de volgende ochtend weer om zeven uur wakker te worden. Dat was minder, maar de rede waarom liet het iets minder erg worden: Kamperen in Wisconsin.

Een soort van Vriendenweekend. Het was een weekend, met vrienden, dus ja. Niet hetzelfde natuurlijk als het normale Vriendenweekend, maar het was wel heel leuk! Er waren veel kids, en ook een aantal 20-30gers, waardoor er leuk werd gevoetbalt, gefrisbeed en natuurlijk fikkie gestookt.
Ik voel me nu, na al dit gebeuren nogal verschrikkelijk. Laat me even uitleggen waarom.
1 Spierpijn overal Oorzaak: Boogschieten en rennen en voetballen in de combinatie met een slechte, koude nacht op een veel te hard matje, met een vervelend kussen.
2 Blauwe plekken overal Oorzaak nog onbekend. Naja, die op mn kont komt doordat ik op een boomstam in het water ging lopen en toen op de rand van't bad viel, met mn kont dus daartegen aan.. De rest ( 4 andere) zijn dus onbekend.
3 Wonden overal Oorzaak: door prikkelgras lopen met blote voeten, in struiken met prikkels lopen, muggenbuldenopenkrabben
4 Algemene pijn Oorzaak: zie andere pijnlijkheden Plus verbrandheid op mijn nek, neus en boven mn wenkbrauwen ( droeg een grote zonnebril, en een bandana, dus het gedeelte daartussen is nu lekker rood, ziet er raar uit)

Zo, dat was het , nu moet ik mijn fitheid terug krijgen, mijn spierpijn laten verdwijnen en alle andere pijnlijke plekken gewoon vergeten, dan red ik het deze week wel.
D'r is barweinig op mn programma, dus ik denk dat ik gewoon maar elke dag aftel.
Nog 10 dagen vandaag, en dan is dat lieve vriendinnetje Marjolein bij mij. Dan moet alles goed zijn, dan is het vakantie.

Nou Houdoe.
Lydia