"Mevrouw, mogen we foto's trekken?"

In de afgelopen weken heb ik met mijn telefoon een hele hoop foto's gemaakt, altijd met de gedachte : Die kunnen dan leuk op mijn blog! Natuurlijk duurt dat dan weer een tijd, maar nu is het zo ver. Ik ga die hele rits met jullie delen. Niet echt een samenhangend verhaal, of prachtige kwaliteitsfoto's, maar wel een kijkje in wat ik nu precies doe. Een soort dia-slide show. Een foto-album. Dat je dan zo samen op de bank bekijkt met een glaasje wijn en lekkere nootjes en een mooi sfeermuziekje op de achtergrond en verhaaltjes verteld. Zoiets.

Een van mn eerste klasjes. Het is een typisch beeld, de kinderen zijn enthousiast, maar er zijn er altijd wel wat die ronddwalen en toch niet zo geïnteresseerd zijn.

Kleutertjes omgetoverd als duizendpoot. Er wordt hier veel getoverd met kleuters. Zo zijn er spreuken voor pissebedden, mieren, wandelende takken, konijntjes en nog veel meer. Kindjes in België gaan al vanaf 2,5 jaar naar school, 5 dagen in de week ook meestal. Het is handig, want als ze dan eenmaal 4 zijn kunnen ze al een beetje luisteren. Ik vind de kleuters wel leuk, maar ook wel lastig, ik voel me vaak heel bot en niet juffig genoeg. Ook vond ik het gek dat ze ineens allemaal een handje willen als we een stukje moeten stappen, maar ik zie het maar als iets liefs.

Dit is meer mijn groep. 3e klassers, die even uit hun klaslokaal zijn en eerst moeten wennen, maar dan toch wel zichtbaar genieten van de natuur. Ik vind het leuk om ze les te geven, omdat ik me nog best in hun kan verplaatsen. Voor een deel meegaan in hun grappen en geklier, maar ook lekker duidelijk en streng kunnen zijn. Hun aanspreken op hun volwassenheid, dat is leuk. En als ze eenmaal goed werken zijn ze vaak erg gezellig en grappig. Altijd een voldaan gevoel na zo'n middag. 

Dit zijn kinderen uit groep 5 (daar 3e klas) die net een vogelnest gemaakt hebben en daar nu hun koek en drinken opeten. Erg leuke leeftijd ook. Wel nog echt kind, maar ook kan je al wel grapjes met ze maken en kunnen ze goed luisteren. Meestal zijn er wel 1 of 2 kindjes die 'fan' van je worden tijdens de wandeling en aan je hand gekleefd zijn en je spontaan knuffelen. Erg vertederend, maar ook gek. Dat kinderen zo snel iemand vertrouwen en zich op hun gemak bij kunnen voelen. Ik zie het maar als compliment. 

Deze groep wilde op de foto. Gekke kinderen. In 2 uur wordt je vrienden en kan je ze aanspreken als ze zich niet gedragen en komen ze naast je lopen en vertellen ze honderd verhalen en ben je hun beste vriend, maar daarna zie je ze nooit meer. Met dit soort klasjes denk ik dan wel: Ik zou later wel een eigen klas willen, een heel jaar. Dan kan je ze leren kennen, bouw je echt een band op. 

Hier speel ik voor specht tijdens ons Mierentheater. De kinderen zijn mieren (zie hieronder) en hebben allemaal een ander rolletje, net zoals in een echt mierennest. En zoals in de echte wereld ook vijanden zijn, is dat ook tijdens het spel. De specht eet mierenlarve en mieren, en neemt een bad in de mierenhoop, die dan helemaal kapot gaat. Erg boze miertjes krijg je daarvan. 

hier dus een Mierenkolonie met als je goed kijkt van rechts naar links een mierenprins (met een rood hart en vleugels)m een bouwer (met een helm op), een verzorgster (met EHBO tasje en daarnaast een jongen met een kleedje), de konining (met haar rug naar de foto toe, een roze kroontje en vleugeltjes) de boodschappers (met tasjes, niet te zien) en de bewakers (zijn mij vast aan het aanhouden omdat ik te dichtbij kwam, dus ook niet op de foto). Allemaal hebben ze een actherlijf erbij gekregen en 2 poten meer. Fantastisch.

Een taart gemaakt met de kleuters voor Stampertje, die jarig was. Met dennenappels, mos, blaadjes en wat er nog maar te vinden was. 

Als konijntjes moet je ook leren hoe je moet huppelen als een konijntje. Natuurlijk. 

Niet alleen de kinderen gaan verkleed tijdens het programma over konijnen, ook degene die les geeft. Ik in dit geval. Maar zoals je ziet, ik geniet ervan. Wie loopt er ooit over de hei als een konijn met 20 mini-konijntjes om Stampertje op te zoeken voor zijn verjaardag? Dat dacht ik al.. 

Oke, even wat andere dingen nog. 

Want ik geef niet alleen les, ik doe ook veel andere dingen. Zoals dit, ongeveer 200 CD-tjes knippen, die de kinderen gebruiken om op de hei aan te kruisen wat ze precies horen. Leuk, maar om te knippen wat minder. Ach, het houdt de variatie erin hé :)

Het station van Kalmthout. Waar ik toch vaak sta. Hier in België zijn de loketten na half 3 in de middag gesloten en de kaartjesautomaten doen het ook niet. Wat je dan moet doen is gewoon de trein in stappen en even zwaaien naar de conducteur, zodat die weet dat je geen kaartje hebt. Dan komt ie (heel soms, nog maar 1 keer in deze maand) langs en koop je een kaartje in de trein. Gek, maar wel heel goedkoop. 

Één van de huizen waar ik dagelijks langsfiets en ik wel errug mooi vind. Die kleur. Sowieso zijn de huizen heel mooi hier, ik zou ze allemaal wel willen kopen. 

Dit huis, wat de naam "Mijn Kasteelvilla" heeft gekregen, staat te koop. Ik vind het wel een leuk plekje. Als het niet zo naast de grote weg had gelegen had ik het waarschijnlijk wel gekocht.. 

Oke, mooie huizen, maar het mooiste hier is de natuur. En daar hoef je verder weinig over te zeggen.

'Rij nie verloren'

Amai, er waren toch wel veel kindjes vandaag, lekker begin van de eerste dag. Teza, zo kom ik er wel meteen goed in. Met de auto afgezet, veel te vroeg natuurlijk, maar D. herkende me nog en begon meteen te grollen over assertiviteit en de koning.

De dagen zullen een beetje zijn zoals deze denk ik. een programma met een thema, dan pauze, dan nog een programma, en dan op huis aan. Eerst alles nog even proper maken, en zorgen dat ik nie verloren rij op de fiets die ik van de Vroente gekregen heb om te lenen.

Vandaag waterdiertjes en waterproeven. Waterdiertjes lijkt me duidelijk, in de vijver zoeken naar beestjes.

Van alles gevonden, deze kindjes (7/8 jaar oud, dat heet dan tweede leerjaar) hebben salamanders gevonden, schaatserijders, allerlei soorten larven, bootsmannetjes en veel slakken. Erg leuk, deed me denken aan de keren op de Eemlandhoeve. Kinderen zijn zo snel verwondert over de normaalse dingen, tof om ze dat te leren (tof is hier een heel normaal woord, wat 'volwassen' mensen ook gewoon gebruiken, fijn, lijk ik toch een beetje volwassen. Ahoewel, ze vinden ook wel dat ik erg netjes Nederlands praat. Er is geschaafd Nederlands, waarbij je wel de woorden van het Nederlands praat, maar wel nog je eigen accent. Ik praat beschaafd Nederlands dus, netjes. Ik vrees dat dat snel voorbij is, ik hoor nu al het Vlaams al om de oren suizen, maar dat ter zijde).

Het andere programma hebben we allerlei kleine proeven met water gedaan, om te laten zien dat water heel sterk is, niet makkelijk uit elkaar te halen, en nog meer dingen. Erg lieve kindjes, goed afgericht.

Met een kaartje en al kwam ik via een gekke supermarkt (soort van Amerikaanse Costco, voor de mensen die dat iets zegt. Allemaal hele hoge schappen met goedkope dingen in mega-verpakkingen en een kassa waar mensen de spullen in je tas stoppen, en je een enorme bon krijgt, als een pakbon eigenlijk) thuis aan. M (mijn 'huisbazin') stelde voor dat als ik wat werk voor haar deed ze dat van mijn huur af kon halen. Prima. Het beste is, dat ik in de tuin kon werken. Wat een heerlijkheid! Een grote kas, waarin ik pronkbonen, olijfkomkommer, Afrikaantjes, Zonnebloemen, Lavendel in mooie bakken heb gestoken. Een klein paradijsje is het hier wel te noemen. Zie ook de foto met aan de linkerkant een trampo, zeer tof.

Dus ja, best prima.

Vakantie -1 FLEVO

Flevo is al 7 jaar een Traditie en het is het leukste wat er is tijdens mijn vakantie.
Ook dit jaar was ik een medewerker en dat betekend 11 dagen Flevo in plaats van 4. Het houdt in heel hard werken met een super team en genieten van de kracht die in je zit en in de plezier van elkaar en God's zegen elke dag.

Een paar foto's

Dit is het team. die twee vooraan zijn de bazen, en zij zorgden voor ons.

Dit zijn mijn lieve vriendinnetjes, die ook stellagebouw waren! Het is echt zo heerlijk om met hen te werken, en heel de dag bezig te zijn!

Klimmen in stellages, tuigje om, hem op je kop, hamer aan je zij, DAT is nu Flevo voor mij. Elke dag werden we gezegend, en dat voelde ik, als een soort extra tuigje. God was erbij en dat maakte het heerlijk. Je hoeft niet met je handen omhoog in een kerk te staan om God te aanbidden en dicht bij hem te zijn. Je kan ook Flevo-medewerker zijn.

Van het festival zelf heb ik ook echt genoten. Het was heerlijk om echt niets te doen, en naar muziek te gaan, en rond te lopen met vriendinnen en met mensen praten over dingen die in je hart zitten.

En iedere keer als het afgelopen is, doet het even pijn. Maar tegelijkertijd komt er een rust, en dan kijk ik gewoon weer uit naar volgend jaar.

Get away

Even 4 dagen relaxen in Rostrevor, Northern Ireland.

Leur maakt ook wat

Ik weet heel goed hoe het moet, technisch gezien. Maar het in de praktijk uitvoeren was altijd een probleem. Tot gister.
Toen heb ik namelijk vuur gemaakt.

Dat zoiets kleins kan uitgroeien tot zoiets groots en warms en moois.

en dingen groeien.

Vakantie dag 1

Ik doe ook wel is wat zinnigs hoor, maar daar typ ik gewoon niet zo graag over.
Vandaag heb ik alweer ( ja, echt Alweeer) vakantie en dus besloot ik maar dingen te doen.
1 skaten. verassend vermoeiend, ik heb geen conditie meer. MIjn roze, groene, orajne, paarse, felgekleurde trui hield me gelukkig wel warm
2. schilderen. Ik vertelde Martijn dat ik ging schilderen, zegt ie : moet je fotos van maken en op je blog zetten. de klant is koning, dus here they come. t is misschien niet wat je verwacht, maar ik vind dit gewoon simpelweg heerlijk therapeutisch verantwoord en ik hoef gelukkig niet na te denken WAT ik ga schilderen, alleen maar of ik binnen de lijntjes blijf en welke kleur het krijgt doet er toe.





deze hieronder heb ik al eerder is gemaakt, met filtstift. ook heel leuk.

En zo simpel is het leven dus.

Lydia

2010-2011

Natuurlijk kan ik dit jaar niet afsluiten zonder er iets over gezegd te hebben op mijn eigen stukje internet. Ik ga niet het hele jaar hier vertellen, daar heb ik helemaal geen zin in, en dat heb ik al eens gedaan ( in mijn dagboek staat ongeveer wel het hele jaar beschreven)

Dit jaar heeft me veel nieuwe dingen gebracht.

Ik ben vorig jaar januari officieel scout geworden en daarmee ook welpenleiding. En dat is me wat hoor, daar moet je zeker niet te licht over denken. Ten eerste vind ik het geweldig leuk en is dat dus een enorme hobby geworden, maar ten tweede leer ik er ook zo verschrikkelijk veel van! Niet alleen hoe je met kids om gaat, maar ook hoe je programma maakt en dingen regelt. Superleuk! Ik ben zeker van plan dit jaar hier mee door te gaan!

Ik ben in dit jaar geslaagd voor mijn HAVO diploma ( met alleen maar 7en, 8en en een 9) en heb in de tussenliggende vakantie een studie gevonden war ik nu niet meer zonder wil( en kan). Dat is ook best iets! Ik wist helemaal niet wat ik wilde studeren toen ik mn examen eenmaal gehaald had. Heb een beetje gekeken bij communicatie, maar dat was me allemaal veel te algemeen en daar kon ik eigenlijk ook niets mee. Ik besloot iets te kiezen waar ik passie voor heb, waar ik me in interesseer! En dat was en is nog steeds natuur. En toen studeerde ik ineens Toegepaste Biologie in Almere. Dat is ook best heel wat! Door maar met 40 mensen op een school te zitten heb ik ook heel veel geleerd in hoe je met verschillende mensen om moet gaan, ookal zou je dat niet kiezen om te doen! Dan heb ik ook de grootste lol in leren van duizenden dingen. Ik heb tot nu toe al mn toetsen gehaald, dus daar mag ik blij om zijn. Voor volgend jaar wil ik graag mijn P halen, maar ook als dat niet lukt is het niet erg.

Ik ben dit jaar voor het eerst alleen op vakantie geweest, voor het eerst alleen gevlogen en voor het eerst in mijn eentje in Amerika geweest voor een maand. In de zomervakantie, direct na zomerkamp ben ik naar Amerika gevlogen, en heb me daar een maand zelf vermaakt. Dat was ook best wel een vet bijzondere ervaring, die echt wel bij dit jaar hoort! Het is nog steeds vaak in mijn gedachte, Amerika. Alles wat ik daar beleefd heb, het lijkt alsof het allemaal dit jaar gebeurde. Maar dat is heel niet zo, het is al 2 jaar geleden dat we weg gingen, en al een jaar dat ik terug ben. Toch kan ik niets anders dan ook dit in mijn samenvatting zetten... Het zit nog vaker in mijn hoofd dan je denkt hoor! IK praat nog steeds het liefst engels met mezelf, en vaak doe ik dingen, zie ik dingen of mensen die me heel erg aan Amerika doen denken. Het zal wel minder worden dit jaar, en dat is ook niet erg hoor.

Volgend jaar,.. nog maar 1 dag van me verwijdert. Wat zal het me brengen? Ik hoef het allemaal niet te weten, kom maar op!

Lydia

Hoog bezoek uit Engeland

Groot feest vandaag, want Liedeke was even terug in Nederland en dat moest benut worden met een 1 euro ontbijtje bij de HEMA. Ongelofelijk leuk, en lekker ook!
met wat koffie, een croissant, en een baget met bacon en ei ( toch een beetje engels blijven he) hebben we heerlijk weer even gekletst zoals dat kan als je elkaar ziet. Over van alles en niets. Ik kwam er achter hoe veel ik dr gemist had joh! Nu is ze nog voor 3 weekjes in Engeland, maar daarna blijft ze lekker hier hoor!
Nou, bijzondere dingen verdienen een kiekje. of meerdere.

het ontbijtje en de wakkere lied!

2x lied, 2x gezellig, 2x net wakker

Nu, hop! verder met leren

Het is weer december...

De kou is altijd beter te dragen als er sneeuw is. Dan heeft het nog een beetje zin voor mij, die kou. Gister ging ik weer langs Mulan en heb meteen maar wat kiekjes gemaakt, want wat is er schattiger dan paardjes in de sneeuw? Juist, het mannetje dat zijn oprit aan het vegen was, die was nog schattiger. Hij vertelde hoe leuk hij het vond dat de paardjes er nu staan.

Mulan. Hij ziet er een beetje simpel uit, maar dat is ie opzich ook wel. Behalve als ik er op zit en een andere mening heb dan hem. Dan gaat ie ineens moeilijk doen. Maar zo in de wei is ie een en al schattigheid en onschuld dus.

Leuk he, hoe de sneeuw gewoon blijft liggen op die ruggen! Betekend dus dat die temperatuur- regeling heel anders gaat dan bij ons mensen. interessant om is uit te zoeken

Ik weet wat die damp iets is, maar heeft een leuk effect.

Toen mijn tenen eenmaal toch al bevroren waren heb ik meteen ook maar wat andere foto's gemaakt.

Hét hek voor hoekelum, prachtig. Speciaal voor alle mensen die de Edese mooiheid niet kunnen zien, of nog niet waarderen. Nu kan je niet anders.

Fijne Sinterklaas-avonden.

de foto

Mijn moeder heeft mijn blog gelezen, en dat betekend dat het tijd wordt voor weer een nieuw berichtje. Maar waarover? Het is niet dat ik niets beleef, ik ben de hele dag enorm druk. Het is dat ik graag foto's wil laten zien, want dat vind ik leuk, want ik vind foto's leuk. Maar tja. ehm, ja.

Ik laat deze foto zien. Het is een foto waar je eigenlijk niet zo veel aan kan zien. Ja, ik ben het, met een frons op mijn gezicht met een rugzak en twee wandelstokken, met een blauwe jas en enigszins nat haar.
Maar waar ben ik? Wat doe ik? Wat denk ik?

Ik zou kunnen zeggen dat ik in de bossen in Finland ben, dat ik daar al 3 dagen aan het lopen ben met mijn broer omdat we naar onze volgende stad moeten en dat ik denk dat ik me zorgen maak over de hoeveelheid eten die we nog hebben, die zeer klein is.

Ik ben benieuwd wat jullie denken.

Je mag het natuurlijk niet zeggen als je weet waar ik ook werkelijk ben en wat ik doe. Wat ik denk mag je nog steeds raden.

Lyd

Dubbel Voordeel

Ik wil lang haar.

Dan kan ik het in vlechtjes doen en er mee spelen in de les en als het waait dat het dan zo om me heen waait en dat lang haar dan om mn hele gezicht heen zit.

Ik wil lang haar.

Maar groeien duurt zo lang. En ik ben ongeduldig. En ik vind kort haar zo fijn. En het is zo leuk.

Maar ik wil lang haar.

Echt waar.

Dus, wat is er gebeurt? Ik heb een gouden middenweg genomen. De ene kant kort, de andere kant lang. Dan kan ik het korte deel kort blijven knippen en het lange deel laten groeien. En zo komt er dan misschien toch ooit nog eens haar dat ik in een vlecht kan doen en wat door de wind kan spelen.

pic's!

En jawel. Er zijn foto's.
ik vertrek officieel pas morgen, maar ik heb geen tijd als ik terug kom, dus laat ik nu vast wat foto's zien.


Mijn mama had een oude hoed en die heb ik ( met hulp van Nickolas) wat gepimpt en er voor gezorgt dat ik het ook kan dragen. EN! ik heb een tuinbroek gekregen van mijn geweldige zus Jayanthi. Oei oei. LEUK

NU, Old school time foto sessie in de auto met Jessica is iets wat me pas ECHT gelukkig maakt. Dit herinnert me aan al die goede dagen, en aan de geweldige vriendin die ze is. WOW!

Deze lucht, Hoe is het mogelijk.! America.... WOW


En dan met Jessie in de auto,. Ze is mijn grote, lieve geweldige zus die Zo ontzettend geweldig is! Ze is zo slim en lief en goed voor me. ik mis haar nu al.

En hier een foto van de reis naar hier. mooi he, ons land.. O wacht, het is Amerika. Echt. mooi he, dat land.

nu, morgen vlieg ik weg. ik kom ook weer aan, gelukkig.

De volgende dag ben ik weer weg, naar Flevo, Hoera.

Nou, tot horens!