Klaar voor de start.

Ik rek me nog eens goed uit en voel de spieren zeer doen die ik afgelopen weken te veel gebruikt heb. Nog steeds voel ik die schouderbladen-pijn en de heup-pijn van het liggen op mn nieuwe, maar niet heel dikke en zachte zelf-opblaas-matje waar ik 4 nachten op heb geslapen tijdens het CrossRoadskamp waar ik 1 van de leiding van was. Ik voel nog steeds mn kuiten die wat tegenstribbelen op de trap, omdat ik die spieren afgelopen week behoorlijk heb uitgedaagd toen ik in de Ardennen als een steenbok op en neer rende.

De afgelopen 2 weken heb ik zo goed als buiten geleefd. De eerste week was ik er vooral voor andere, 19 aandere van 12-15 jaar om precies te zijn. Een onvergetelijke week waarin ik én hele leuke dingen gedaan heb én hele leuke mensen heb ontmoet. Het was een week waarin ik mezelf leerde kennen en ontdekte wat ik allemaal in mijn mars had, en hoe heerlijk het is als jongeren met je mee willen doen voor een week. Ik mis ze, maar vooral mis ik het gevoel wat ik had die week, dat ik nodig was, dat ik iets te betekenen had voor de jongeren, dat ik met een rede was wie ik ben, zodat zij om mij heen ook konden zijn zoals zij zijn. Ik had niet gedacht dat ik me zo in mn element kon voelen.

De tweede week was vooral voor mezelf. Ik heb 3 maanden behoorlijk intensief stage gelopen, en deze laatste week van Augustus voelde echt alsof ik eindelijk eens echt tot rust kon komen.Samen met een goede vriendin en zus A. ben ik heel de week in de Ardennen geweest. Met heel wat geleende spullen van pap en mam en andere lieve mensen hebben we een heerlijke week gehad, waarin we veel leuke dingen gedaan hebben (zwemmen, kayak, wandelen, lezen, eten, grotten ontdekken, muziek, kletsen, creatief), maar vooral even tot rust zijn gekomen. Lichamelijk misschien niet heel erg, maar in mijn hoofd wel. Ik ben echt weer klaar voor een nieuw jaar met school, vrienden, vereniging en God.

En dit moment is het begin. Ik ben me bewust van alles wat er afgelopen jaar is gebeurd en ik zie al wat vage figuren van volgend jaar op me wachten. Links zie ik mijn schooltas liggen, die samen met mij op een nieuwe school zullen rondlopen. In Utrecht, waar ik voor 3 kwart jaar de deeltijdopleiding 2e graads docente biologie zal volgen, zodat ik volgend jaar kan doorstromen en nu mijn verplichte 30 studiepunten zal halen voor het afronden van mijn studie Toegepaste Biologie. Ik heb er zo veel zin in, nieuwe lessen, nieuwe plekken, mensen, leraren, boeken. Leergierig, dat ik dat nog is zou worden en er blij om zou zijn.

Boven op de kast staat mijn Ichthus-certificaat (of wat het ook is hoe je een papiertje met je naam en zegel van de vereniging op staat noemt). Ook hier gaat veel beginnen. 6 verschillende taken, als ik goed kan tellen. Dat zijn er 5 meer dan vorig jaar. Ik heb er zin in.

En nu is het tijd om te ontbijten, een peertje voor mijn lamp te kopen die ik nu eindelijk is ga ophangen, en een plan van aanpak te schrijven hoe ik mijn kamer deze keer ga opruimen en inrichten zodat niet alles in 1 week alweer op de grond licht. Lydia is terug in Utrecht, en mijn hoofd is er klaar voor!

U to the Recht

Je weet pas dat je een plek hebt gemist als je ineens voelt hoe heerlijk het is om er weer te zijn.
Deze openbaring had ik vandaag, toen ik weer terug verhuisde naar mijn plekkie in Utrecht. Ik was er in de afgelopen 3 maanden wel eens langs geweest, maar dat voelt dan toch alsof je op bezoek komt. Het is natuurlijk leuk om in je eigen huis te logeren, en om met je onderhuurster in jouw/haar kamer te chillen.

Ik heb kleine aanpassingen gedaan. Onderhuurster D had namelijk de kast verplaatst, en ik zag in hoe praktisch dat was, dus dat heb ik zo gelaten. Ook het kastje wat ze achter heeft gelaten heb ik ook opgenomen en past heel goed tussen mijn andere homeless-kasten. Bij elkaar is het een zooite ongeregeld, maar ik voel me er thuis.

En nu? Ik heb België in mijn hoofd en hart, ik voel me weer helemaal thuis in Utrecht, zie uit naar een nieuw seizoen met school en Ichthus en vrienden.Ik heb het gevoel alsof er zoveel mee te maken valt, en ik wil het allemaal meemaken!

Soms (nee, best vaak) denk ik terug aan de middelbare school, of hoe ik was aan het begin van mijn studie en wat ik dacht wat ik zou zijn en vinden als ik aan het begin stond van mijn laatste jaar. Had ik ooit bedacht door te willen studeren, zoals ik nu ga doen? Ik had bedacht dat ik een hoop zou genieten en ervaren en beleven. Het is zo'n zegening om er achter te komen dat dát het is was ik vooral doe. Natuurlijk zijn er ingewikkelde dingen die ik niet snap, gebeurtenissen waar je niets aan kan doen en maar gewoon doorheen moet en je hebt altijd nog de gebrokenheid van de wereld waar je het soms even moeilijk mee hebt. Maar nu denk ik daar niet aan, dat hoeft ook niet altijd.

Live life to the fullest, dat leerde mijn Amerikaanse vriendin mij. Het is een opdracht en een cadeau tegelijkertijd. Dat is leuk he?

'Tot nog is!''

Ik heb een tijdje tegen deze blog aan lopen hikken. Vorige week was ik er mee begonnen. Ik wilde mijn 3 maanden stage samenvatten en alles opschrijven wat ik laatste tijd nu gedaan had en nog niet verteld. Het faalde, want er was te veel en ik wilde het niet saai maken.

Ik ben al 4 dagen weg uit België. Ik heb vakantie, officieel. Ik vind het niet heel leuk. Ik had liever nog in België achter een bureau gezeten met mijn collega's die zo leuk waren en waar het zo gezellig was. Ik had liever thuis willen komen bij Moniek, om verhalen te horen over de moestuin, de kat, of andere dingen. Om op mijn grote, koele bed neer te ploffen en te bedenken wat ik vanavond wilde doen. Ik had liever met mijn nieuwe Belgische vrienden wat gedronken en meegedaan met wat zij deden.

Mijn tas was ontzettend vol en zwaar. Mijn ouders hadden al een keer de gitaar en wat boeken enzo meegenomen, maar op de laatste avond werd ik nog overspoeld door cadeautjes waardoor ik ineens heel veel meer mee moest nemen. Kleren, zooitjes, Belgisch Bier, een mosselpot (waar je mossels in kookt, wat ik nog nooit gegeten heb, maar nu dus wel een keer zal moeten omdat ik zo'n pan heb), mijn lievelingsconfituur (rabarber-mango, door Moniek gemaakt) boekjes, blaadjes, laptop. Het was zwaar. Het voelde gek om weg te gaan. Niet dat ik nooit terug zou komen, maar wel dat ik er niet meer woonde. Met de fiets overal heen kon, mijn eigen leefwereldje had, mijn lievelingsplekjes.

Ik moet nog een beetje wennen aan het hele vakantie-idee. Ik heb afgelopen dagen genoten van heel veel mensen om me heen, en komende week gaat dat door, maar moet ik niet iets nuttigs doen behalve de was? Moet ik niet heel actief alles doen wat ik altijd wil doen als ik geen tijd heb? Of is het oke om niets te doen en moe te zijn?

Vakantie -1 FLEVO

Flevo is al 7 jaar een Traditie en het is het leukste wat er is tijdens mijn vakantie.
Ook dit jaar was ik een medewerker en dat betekend 11 dagen Flevo in plaats van 4. Het houdt in heel hard werken met een super team en genieten van de kracht die in je zit en in de plezier van elkaar en God's zegen elke dag.

Een paar foto's

Dit is het team. die twee vooraan zijn de bazen, en zij zorgden voor ons.

Dit zijn mijn lieve vriendinnetjes, die ook stellagebouw waren! Het is echt zo heerlijk om met hen te werken, en heel de dag bezig te zijn!

Klimmen in stellages, tuigje om, hem op je kop, hamer aan je zij, DAT is nu Flevo voor mij. Elke dag werden we gezegend, en dat voelde ik, als een soort extra tuigje. God was erbij en dat maakte het heerlijk. Je hoeft niet met je handen omhoog in een kerk te staan om God te aanbidden en dicht bij hem te zijn. Je kan ook Flevo-medewerker zijn.

Van het festival zelf heb ik ook echt genoten. Het was heerlijk om echt niets te doen, en naar muziek te gaan, en rond te lopen met vriendinnen en met mensen praten over dingen die in je hart zitten.

En iedere keer als het afgelopen is, doet het even pijn. Maar tegelijkertijd komt er een rust, en dan kijk ik gewoon weer uit naar volgend jaar.

daar zijn we weer!

Het is altijd lastig om weer te beginnen na een lange tijd. Je kan de woorden niet vinden, bang dat je niet genoeg zegt, of juist te veel. Het is lastig kiezen begin je bij het begin, of bij het laatste wat je wilde vertellen en ga je zo terug in de tijd om er achter te komen dat het verhaal uiteindelijk TOCH te lang wordt. Of maak je er gewoon een onlogisch verhaal van met foto's en stukjes tekst en dingen zodat uiteindelijk niemand echt snapt hoe je vakantie precies is geweest?

Alles wat ik nu kan zeggen,beste lezer, als u af en toe nog langskomt hier, is dat er veel gebeurt is en dat ik niet kan wachten dat te vertellen. niet dat veel van jullie die dit lezen het niet al weten ( over mijn werk, en Flevo, en verhuizen, en het liften, enzo), maar het doet me zelf ook altijd goed om gebeurtenissen op te schrijven, zodat ik ze zelf ook beter kan herinneren. ik ga deze week nog beginnen. Met foto's. en verhaaltjes.

Volgende week.

Echt

Time goes by..

De tijd gaat veel sneller dan ik denk.
Afgelopen week zat ik nog in Aalten op zomerkamp met de scouting waar ik in Arabische kleren, dochter zijnde van de Sjeik 28 welpen vermaakte met Arabisch vertier en spanning.

Gister was ik weer in Ede, om al mijn kleren in de was te doen ( lang leve moeders!) en naar mijn huisje in Utrecht te gaan ( lang leve auto's en moeders!).
En daar zat ik dan, want ik had het gehad, en alles wat kwijt, en ik zag op tegen de week, maar tijd heb je niet om na te denken of om stil te staan, dus ging ik maar gewoon verder.

Vandaag ben ik begonnen met mijn mini-stage-snuffel idee bij de Hogeschool Utrecht, of nee, Universiteit Utrecht is het denk ik, waar ik mee help bij een kippen-gedrags-studie! Het was vandaag de eerste keer dus, en ik was van te voren wel een beetje zenuwachtig, want kippen zijn zeg maar niet echt mijn ding. Gelukkig zijn die beestjes heel zacht en handelbaar, en zo hebben ik en mijn stagebegeleider ze kunnen wegen, verven ( ze hebben spots op zich, zodat wij zien welke kip het is, moet voor het bijhouden) en we hebben de hokken verschoond. Heel leuk eigenlijk, t had nog niets met het onderzoek te maken, maar dat komt volgende week wel.

Morgen begin ik met mijn zomerbaantje, Thuiszorg! Erg populair onder jongeren, but that is yet to be discovered! Ik heb het vrouwtje gebeld waar ik heen ga, en ik denk dat het goed gaat komen, ze klonk lief en we gaan eerst koffie drinken. Waar praat je met ouderen over behalve het weer!? Tips zijn meer dan welkom!

Het is goed om verder te gaan, maar het is belangrijk te zien waar je even stil kan staan en om je heen kan kijken. Dat deed ik vandaag bij de eendjes, die mijn beschimmelde brood maar al te graag lustten. En weet je wat ik ook zag! Een heeeeeeele, dikke, vette, bruine rat! Ja, echt, niet een lief klein muisje, maar een smerige rat, die ook wel een hapje brood lustte! Ik moest er om giechelen en schreeuwde hem toe hoe groot en vies ie wel niet was, en dat 100 meter bij mijn huis vandaan! Ik kon het delen met de eenden, en alles was goed.

Morgen komt goed. Wilt er nog iemand komen eten? Dan ga ik namelijk koken, doe ik dat ook nog is!

Get away

Even 4 dagen relaxen in Rostrevor, Northern Ireland.

Vakantie dag (verassing)3

En weer een dag van door je wekker heen slapen gewoon omdat het kan en in bussen zitten en op fietsen fietsen en met mensen lopen en eten en lachen.

Deze dag begon heel vroeg, toen ik om kwart voor 1 nog niet in slaap kon komen. Ik heb gedaan wat ik kon, gewoon omdat het kan. Ik heb een pizza in de magnetron gestopt ( bah, dat was niet zo lekker) en een best rare film gekeken ( my sassy girl) tot drie uur in de nacht. Gelukkig viel ik daarna wel snel in slaap.

Misschien ook door dit bovengenoemde spectacel dat ik besloot toch maar niet om 8.45 mn bed uit te komen om lekker ontbijt te kopen en andere burgelijke huishouddingen te doen. Ik bleef liggen,heb me gedouched, at cereals, zong lady Gaga, en ging op mn dooie gemakkie naar t station om daar M. op te halen. We hebben samen door de stad gelopen, heerlijk. Jurk gekocht, filtstiften gekocht, punaises ook. Toen kwam M en gingen we eten. ik M en M. Lekker was dat. M ging naar huis en ik bleef over met M. Wij hebben toen gelopen en gepraat en gelachen en naar de Domkerk geweest en er in en over kerkdingen gepraat en geloven en dingen en meer. Dat was leuk. Thuis heb ik met punaises de doeken weer aan het plafond genageld die er na 1 nacht alweer afgevallen waren en nu blijven ze goed hangen. ( thanks to A, goed idee).

Vanavond was ik bij veel mensen die ik lange tijd niet gezien had, of heel lange tijd niet gezien had. Het was leuk en goed en nieuw en ik moet er nog langer over na denken voordat ik nog meer er over kan schrijven.

Morgen weer een dag. dan ga ik echt mn lijstje afwerken. Koelkast schoonmaken, ontbijtje kopen, en eten kopen en koken voor D. en M. die komen eten.

Vakantie dag 2

Alweer een dag vakantie. Het voelt toch niet zo .. geweldig ofzo. Ik begin er gewend aan te raken. Afgelopen week had ik ook maar 3 dagen school en daarvoor had ik ook al 2 weken vrij. Laat mij mn hersenen maar gebruiken, daar hebben ze nu wel weer zin in!

Hoe het komt dat ik weet dat ik niet echt in een vakantie state of mind ben, is door het feit dat ik om half 10 de wekker zet, dan om 11 uur mijn bed uit kom en daar niet echt blij van word en dan tot half 3 niets doe en dan naar Jeltsje ga om haar te helpen verhuizen. Dat vond ik heel leuk, want ik deed wat, ontmoette nieuwe mensen, praatte, zag Amstelveen/Amsterdam vanuit de metro ( of was het de tram?) en eet Wok sinds jaren. Dat zijn leuke dingen om te doen. Thuis zitten vond ik niet zo leuk. Laat mij maar dingen doen. Laat mij maar druk zijn, t liefst een beetje chaotisch, dan voelt mn dag veel .. nuttiger en zinvoller.

Ik kan natuurlijk enorme chaos in mijn hoofd creëren zonder reden, maar dat is niet hetzelfde. Dat is zelfs een beetje raar en overbodig.

Nu ga ik Marocco thee drinken en Eckhardt luisteren en Spelletjes op internet spelen en wat eetbaars in dit huis zoeken want ik heb geen boodschappen gedaan.

Vakantie dag 1

Ik doe ook wel is wat zinnigs hoor, maar daar typ ik gewoon niet zo graag over.
Vandaag heb ik alweer ( ja, echt Alweeer) vakantie en dus besloot ik maar dingen te doen.
1 skaten. verassend vermoeiend, ik heb geen conditie meer. MIjn roze, groene, orajne, paarse, felgekleurde trui hield me gelukkig wel warm
2. schilderen. Ik vertelde Martijn dat ik ging schilderen, zegt ie : moet je fotos van maken en op je blog zetten. de klant is koning, dus here they come. t is misschien niet wat je verwacht, maar ik vind dit gewoon simpelweg heerlijk therapeutisch verantwoord en ik hoef gelukkig niet na te denken WAT ik ga schilderen, alleen maar of ik binnen de lijntjes blijf en welke kleur het krijgt doet er toe.





deze hieronder heb ik al eerder is gemaakt, met filtstift. ook heel leuk.

En zo simpel is het leven dus.

Lydia

Goede dingen dag

Wat ga ik van mijn ochtenden genieten in dit huis. Het is muisstil, alleen de gaskachel hoor ik zijn werk (goed) doen. Ik zet een bak koffie en pak mijn boek erbij wat ik hier gevonden heb. Het was van de buitenkant roze en het begon als een vreselijk cliche verhaal, maar nu ik op bladzijde 80 ben kan ik niet meer ophouden met lezen. Heerlijk alleen drink ik koffie en lees ik uit mijn boek. Ik heb goede plannen voor vandaag.

Om 12 uur stap ik op mijn fiets met mooie hangslot om met mijn tas met brieven, een portomonnee, een opschrijfboekje en nog wat zooi naar het gemeentehuis te gaan om me in te schrijven. Dit moest ik doen, want zo behoud je je stufie. Prima. Ik fiets over de Amsterdamsestraatweg en ik ben werkelijke verbaasd! Ik fiets met een brede grijns als een toerist alles in mij op te nemen, elke naam van iedere winkel zeg ik zachtjes op en knik ik bedenkelijk om het op te slaan in mijn hoofd. Wat een geweldige straat! Zoveel mensen en winkeltjes en kleuren en verschillende letters en culturen. Het voelt helemaal niet stom om zo verbaasd en enthousiast te zijn over een straat in Utrecht, ik was zelfs even trots. Dit is mijn Utrecht. Dit wordt Mijn stad. Mijn weg vervolgde zich langs grote rotondes en kruisingen waar ik nu al handig langs de auto's manoeuvreer om maar niet voor het rode stoplicht te hoeven wachten. Ik fietste voorbij het station. Ineens kwamen er overal oude gebouwen in mijn gezichtsveld, en er was een kanaal met een strook groen en ik zag mensen naar elkaar lachen en honden achter elkaar aan rennen. Weer die grijns. Hier wil ik een keer wandelen. Weer mooie gebouwen. Ik wil meer ontdekken, wat heeft Utrecht al die tijd voor me achter gehouden? Als ik niet vastberaden was geweest boodschappen te doen en brieven te schrijven had ik mezelf wel willen laten verdwalen in de kleine straatjes om zo al het moois te bewonderen. Maar dat kon niet. Ik ging naar de AH.

Thuis aangekomen deed ik alles netjes in de koelkast, zette mn schoentjes waar ze hoorde. Heerlijk.

De middag heb ik doorgebracht met mailen, internetten, brieven schrijven, zingen, mijmeren, denken, dromen en vooral rust en stilte. Wat een genot.

Anna vond mijn eten lekker. Ik had maar wat gedaan eigenlijk in de hoop dat het enigszins ergens naar zou smaken, maar ik geef toe dat het lekker was. Ik had maar iets te veel macaroni. Note to self : volgende keer minder water in de pan. Ook waren er veel groente over . Note to self : 1 paprika is genoeg, een halve prei en 1 courgette en 1 uit.

De avond zouden we gaan zwemmen, maar het was zo ver fietsen en dat was lastig.

We kunnen ook wat creatiefs doen, opperde Anna. JA! daar was ik voor te porren. Ik had namelijk deze ochtend een briljant idee voor mijn kamer gekregen. Het plafond van mijn kamer bestaat uit een aantal vierkanten, soort van tegels maar dan aan het plafond. Ik dacht, wat nu als ik random wat van die tegels schilder. Of er stof op plak zei Anna. Zij had nog veel stof over. In een mum van tijd was mijn kamer een enorme bende aan verf, stof, dubbelzijdig tape, koekjes, spijkers en heel veel gezelligheid. Inmiddels hangen er ongeveer 7 kleine kunstwerkjes aan mijn plafond. Ook heb ik de spiegel al opgehangen, het schilderij van Jessica en het kruisje wat ik van moeders gekregen had toen ik " officieel" uit huis ging. Het is mooi. Wat ik nu nog wil, in mooie, sierlijke, donkerbruine letters, is het woord ' BELOVED' op mijn muur, boven mijn bed. En ik wil een plant. Voor in mijn studeer kamertje. Een plantenbakje, met een lief motiefje.

Mijn bed was scheef, maar nu heb ik het weer recht gezet, met wat overige stukken laminaat. Hopelijk helpt het.

Morgen ga ik weer naar huis,. huis huis. papa-mamahuis. Ede.

2010-2011

Natuurlijk kan ik dit jaar niet afsluiten zonder er iets over gezegd te hebben op mijn eigen stukje internet. Ik ga niet het hele jaar hier vertellen, daar heb ik helemaal geen zin in, en dat heb ik al eens gedaan ( in mijn dagboek staat ongeveer wel het hele jaar beschreven)

Dit jaar heeft me veel nieuwe dingen gebracht.

Ik ben vorig jaar januari officieel scout geworden en daarmee ook welpenleiding. En dat is me wat hoor, daar moet je zeker niet te licht over denken. Ten eerste vind ik het geweldig leuk en is dat dus een enorme hobby geworden, maar ten tweede leer ik er ook zo verschrikkelijk veel van! Niet alleen hoe je met kids om gaat, maar ook hoe je programma maakt en dingen regelt. Superleuk! Ik ben zeker van plan dit jaar hier mee door te gaan!

Ik ben in dit jaar geslaagd voor mijn HAVO diploma ( met alleen maar 7en, 8en en een 9) en heb in de tussenliggende vakantie een studie gevonden war ik nu niet meer zonder wil( en kan). Dat is ook best iets! Ik wist helemaal niet wat ik wilde studeren toen ik mn examen eenmaal gehaald had. Heb een beetje gekeken bij communicatie, maar dat was me allemaal veel te algemeen en daar kon ik eigenlijk ook niets mee. Ik besloot iets te kiezen waar ik passie voor heb, waar ik me in interesseer! En dat was en is nog steeds natuur. En toen studeerde ik ineens Toegepaste Biologie in Almere. Dat is ook best heel wat! Door maar met 40 mensen op een school te zitten heb ik ook heel veel geleerd in hoe je met verschillende mensen om moet gaan, ookal zou je dat niet kiezen om te doen! Dan heb ik ook de grootste lol in leren van duizenden dingen. Ik heb tot nu toe al mn toetsen gehaald, dus daar mag ik blij om zijn. Voor volgend jaar wil ik graag mijn P halen, maar ook als dat niet lukt is het niet erg.

Ik ben dit jaar voor het eerst alleen op vakantie geweest, voor het eerst alleen gevlogen en voor het eerst in mijn eentje in Amerika geweest voor een maand. In de zomervakantie, direct na zomerkamp ben ik naar Amerika gevlogen, en heb me daar een maand zelf vermaakt. Dat was ook best wel een vet bijzondere ervaring, die echt wel bij dit jaar hoort! Het is nog steeds vaak in mijn gedachte, Amerika. Alles wat ik daar beleefd heb, het lijkt alsof het allemaal dit jaar gebeurde. Maar dat is heel niet zo, het is al 2 jaar geleden dat we weg gingen, en al een jaar dat ik terug ben. Toch kan ik niets anders dan ook dit in mijn samenvatting zetten... Het zit nog vaker in mijn hoofd dan je denkt hoor! IK praat nog steeds het liefst engels met mezelf, en vaak doe ik dingen, zie ik dingen of mensen die me heel erg aan Amerika doen denken. Het zal wel minder worden dit jaar, en dat is ook niet erg hoor.

Volgend jaar,.. nog maar 1 dag van me verwijdert. Wat zal het me brengen? Ik hoef het allemaal niet te weten, kom maar op!

Lydia

vakantie

Ik ga ultiem van mijn vakantie genieten.

Hem helemaal vol plannen met dingen, maar vooral met "niets doen tijd".

Ik ga weer beginnen in Jane Eyre ( engels boek) weer lekker breien, keihard post rondbrengen voor centjes, en ook heel veel vrienden ga ik zien die ik al lange tijd niet gezien heb.

Ik ga NIET aan school denken, tenzij het gaat om vrienden meeten die van school zijn.

Ik ga van de sneeuw genieten.

En van het donker.

En van muziek. Heel veel muziek.

Fijn!

Flevo 1

( Ik weet even niet waar ik moet beginnen hoor)

,,

.

..

Flevo 2010 was revolutionair. Voor het eerst in mijn leven moet ik Flevo uit mijn eigen spaarpot betalen en omdat ik natuurlijk niet zoveel geld wilde betalen, had ik me maar opgegeven voor Medewerker. Meerdere vriendinnetjes zeiden dat Stellagebouw wel het leukste was, en dus heb ik dat maar op eerste keus gezet, met podiumbouw en hekkenbouw op de tweede en derde keus. Ik werd stellagebouw ( waar M. en L. heel blij om waren, want zo zat ik bij hun in het team, en zij beweerde ECHT dat dit het leukste team was) en ik was blij dat er maar 50 euries van mijn rekening af werd geschreven in plaats van 115. Wist ik veel wat me te wachten stond.

Hoe kon ik op dat moment nu weten dat Stellagebouw zo veel zou toevoegen aan mij flevo-gevoel en dus ook aan mijn leven? Hoe kon ik weten dat dingen in elkaar bouwen in de stromende klote-regen zo ongelofelijk leuk kan zijn?

Meteen de zondag al hoor, toen ik met M.Verschoof aankwam bij het stellagebouw-clubje. Het regende en al snel zaten we bij een stel onbekende mensen in de tent en maakte we een rondje met allerlei dingen. Ja, ik voelde me meteen al goed, hoewel ik wel benieuwd was hoe mensen er dan in het licht uit zaten en hoe dat stellage bouwen nu eigenlijk echt in zijn werk gaat.

Dat werken kwam ik al snel achter. Ik ga echt niet allerlei termen uitleggen en ook niet wijs over 207 of schoren of diagonalen of draai of vaste koppelingen of wat dan ook, want zo wijs ik ben helemaal niet en ik ga ook niet doen alsof.

IK heb eigenlijk helemaal geen zin om over Flevo te vertellen. Ik heb er al ZOOO veel over gepraat met jan en alleman. Vooral met mn vriendinnetjes. dat was leuk. En nu heb ik dus geen zin meer. En wil ik eigenlijk gewoon Rue Royale luisteren, want dat maakt mijn hart blij!

Ik update wel weer als het niet meer regent.

Lydia

pic's!

En jawel. Er zijn foto's.
ik vertrek officieel pas morgen, maar ik heb geen tijd als ik terug kom, dus laat ik nu vast wat foto's zien.


Mijn mama had een oude hoed en die heb ik ( met hulp van Nickolas) wat gepimpt en er voor gezorgt dat ik het ook kan dragen. EN! ik heb een tuinbroek gekregen van mijn geweldige zus Jayanthi. Oei oei. LEUK

NU, Old school time foto sessie in de auto met Jessica is iets wat me pas ECHT gelukkig maakt. Dit herinnert me aan al die goede dagen, en aan de geweldige vriendin die ze is. WOW!

Deze lucht, Hoe is het mogelijk.! America.... WOW


En dan met Jessie in de auto,. Ze is mijn grote, lieve geweldige zus die Zo ontzettend geweldig is! Ze is zo slim en lief en goed voor me. ik mis haar nu al.

En hier een foto van de reis naar hier. mooi he, ons land.. O wacht, het is Amerika. Echt. mooi he, dat land.

nu, morgen vlieg ik weg. ik kom ook weer aan, gelukkig.

De volgende dag ben ik weer weg, naar Flevo, Hoera.

Nou, tot horens!

still living

Het is 11.18 en het regent buiten.
bummer, want ik had het plan om naar Crystal te fietsen om te kijken of daar winkels zijn die Allstars hebben voor niet 45 dollar zoals bij de famous footwear. Ik had dit plan gister gemaakt en was er helemaal excited voor. Maar nu het regent vind ik het ook wel prima om uit te slapen tot half 11, in mijn pyama wat cereal naar binnen te werken endan eens rustig te kijken hoe het met Facebook gaat. EN ach, dan heb ik ook best tijd voor een stukje blog.

Ik heb de afgelopen weken VET VEEL gedaan, wat ik absoluut aan iedereen wil vertellen, maar waar ik niet zo veel zin in heb , is om dat allemaal op te schrijven.
Ik heb mijn dagboek uit mijn tas gepakt, en ik ga gewoon eens bladeren en kijken wat voor quotes ik kan delen met de wereld waar jullie ook iets aan hebben.

July 26th.
Toen,.. Je zult het niet geloven heb ik naar huis gereden! ik heb echt auto gereden met echte stopseinen en rechitngaanwijzer en stoplichten en bochten. het was awesome en zo spannend.

Donderdag 29 july,
ik moest om 10 uur at the fallout zijn. Ik ben van brooklyn center naar Parkview Blvd gelopen ( 4 miles) ( omdat ik in bloorlyn center was en jessica moest werken en de fiets die ik nodig had was at the kyles die wonen aan parkview blvd dus.).Dat was verder dan ik dacht, 1,5 uur lopen ongeveer! ik vond het heerlijk. Ik realisseerde me ineens dat ik moederziel alleen in Amerika ben. van alles kan gebeuren, het is Amerika! Het voelde ook heerlijk en ultiem vrij en goed. Ja, het was best slopen. .. .. Ik nam Pauls bike. Ik wist nog precies waar ik heen moest en het fietsen was werkelijk heerlijk. ik was er in notime.

2 augustus, zondag,
oke, er is een update required i guess. Substance was totally awesome and it just felt really really great to be there. O felt slightly different and i could hear and observe the words with a little bit more nederlandse nuchterheid en that made it verygood. Worship was awesome. Paster Peter haas' talk was too. He talked about generosity, not only moneywise, but lso being generous in time and emotional and spiritual. I really felt I could do a lot more about that and I felt my heart grow when I prayed to God. It was a good time close to the lord. THat morning I biked to Jessica's caribou. We figured out some scedule things and I read the bible and had some devotional time and wrote lyrics and made some puzzles. it was a really nice time, all together.

After this day I realized somethings:
- Get muscles. I really want nice arms when you can see the muscle. Go find a place to do that.
- Brush my teeht at least 2 times a day. I've been lacking that. And i like brushing my teeth!
- In stead of buying a nose piercing, I should spend money on a good devotional book that will help me to become closer with God. I realizedthis on sunday.

5 Augustus, donderdag.
Na het paardrijden Sam ontmoet in St Paul en nadat we in Mac wat gegeten hadden zijn we Jimmy op gaan zoeken om met hem uit te hangen in de Rosedale Mall. Dat was UBER leuk. Ik de gitaar winkel hebben Jimmy en ik amen gezongen en dat was heerlijk. Met sam en jimmy is het gewoon ongeloofelijk leuk, ze zijn als broer en tweelingbroer ( Jimmy is mijn tweelingbroer, voor de gene die dat nog niet wisten). IN applebee's gechild ( soort van restaurant, maar dan anders) , gegeten en bingo gedaan. Wat een heerlijke avond was dat, ik voelde me te koning te rijd met die twee!
Toen ik deze avond in bed lag dacht ik aan hoe ik deze week doorbracht --> in allerlei verschillende huizen bij vet veel verschillende mensen. Heel ingewikkeld, om alles te regelen waar en wie en wat enzo. Al helemaal als ik geen car or phone heb. mar ik heb het geflikt.

6 augustus, vrijdag.
Vandaag heb ik een heel eind gefietst. de weg naar Tim en Dana was net wat verder dan de Fallout. En natuurlijk was GoogleMaps me niet hulpzaam. Richard was dat wel. Hij hield me de weg zoeken en we hebben een tijdje gekletst. Een vriendelijke, oudere man. Nog even met Tim en Dana gekletst en dat was gezellig.
De weg terug ging veel sneller en ik heb zelfs Mount Zenith beklommen ( dat is een weg ( zenith Ave) die heel steil omhoog helemaal aan het eind van de trip. normaal neem ik een route er omheen, omdat ik meestal geen puf meer heb).! ik voelde me goed. Ik besefde me hoe heerlijk het is om in de natuur te zijn en bij mn eentje. ik word dan zo blij van binnen dat, dat is iets wat ik niet kan omschrijven. ik voelde me alsof de Heer als het waren met me mee fietst. EN dat ik beter dan met wie dan ook. Ook echt.


Er zijn natuurlijk nog miljoen ander dingen opgeschreven, maar daar kom je maar naar vragen hoor.
ik kom zaterdag ochtend weer thuis, en tot die tijd ga ik nog ultiem genieten van deze vakantie die beter is dan welke vakantie dan ook ooit .
Lydia

Je bent wat je eet, of je bent een Amerikaan

Nu ik voor de tweede keer in Amerika ben, en niet bij een Iers gezin woon, maar heen en weer rijd tussen verschillende huizen, vallen me ineens veel meer dingen op waarvan ik me eigenlijk niet beseft had dat het echt zo erg was.

IK bedoel het eten. IK denk dat ik in de afgelopen dagen maar 1 keer groente heb gegeten, en dat was deze avond. Ik heb nog geen een keer in de hele tijd dat ik hier al ben aan een tafel gezeten thuis bij mensen met de hele familie met zelfgemaakt eten met groente. Geen een keer. Wow. Ik ben wel al naar Applebees, Chili's, Hardee's, Culvers, Johny Rocket en weet ik veel wat allemaal nog meer geweets. Allemaal door en door slecht eten. Het resultaat is verschrikkelijk. In een week ben ik 5 pounds aangekomen, dat is 2 kilo. Dat is niet goed! Ik eet slecht en ik doe geen reet want die auto is niet weg te branden uit het netvlies van de gemiddelde Amerikaan. Logisch, want als het er toch is, waarom niet gebruik van maken!?

Amerikaanse huishoudens houden nu eenmaal van gemakkelijk en goedkoop. Gezond, goed voedsel is nu eenmaal duurder en dat kost tijd en dat willen veel mensen niet. Gelukkig zijn er nog mensen die dat wel doen, gelukkig dat ik daar dan even kan zijn om mijn maag weer op te vullen met vitamines.

Morgen ben ik van plan om van Brooklyn Park naar Minneapolis te lopen. Gewoon omdat ik geen vervoer heb, er geen fietsen zijn en ik eigenlijk ook wel eens weer wil bewegen en mezelf moe wilt maken. Iedere Amerikaan verklaart me voor gek natuurlijk, maar He, als dit is wat ik wil, dan mag dat toch zeker> Voldoende water en eten en ik kom er wel. Ik vind het een leuk avontuur, fo sho!

Genoeg nu over gezond en eten en ongezond en kilo's en bewegen.

Maar ik realiseer me wel steeds meer waarom Nederland zo'n ideaal land is om in te leven, besef het maar al te goed.

Lydia

Hoe de Amerikanen het doen

Ik wist niet meer hoeveel rare dingen er zijn in Amerika. Of hoeveel rare mensen er leven. Of hoeveel rare regels er zijn.

Ik wist wel dat je in Amerika ook rechts in kon halen, maar als dat dan weer gebeurt houd ik toch even mijn adem in. Of als Jessica smst tijdens het rijden en dan over de weg zwabbert. Dan herinner ik me weer hoe blij ik ben dat in Nederland mensen pas mogen rijden als ze 18 zijn.

O, ik heb zoveel slecht eten gegeten de afgelopen dagen! Ongelofelijk! Ik was bij een summercamp van de kerk van een vriend en daar hadden we diner en we aten gewoon friet met hamburger en brownie! Dat is gestoord hoor. Ik heb de afgelopen week niet echt groente gezien, behalve dan bij Tim en Dana, zij zijn heel gezond. Ik heb ook nog niet gefietst, of lang gelopen. Alles gaat zo sloom en traag en zn gangetje. Ik moest weer even inkomen, maar nu kan ik er wel van genieten. Als je gewoon mee doet, dan gaat het goed.

Voorbeeldje.

Ik werd vannochtend wakker om 10 uur. Ik bleef nog even hangen in bed, maar toen ben ik er maar uit gegaan. Filmpje kijken en om 11 uur wordt de rest ( Jessica, Cameron ( jessica's vriend)) wakker. Mooi denk ik, ontbijt! ( ik houd van ontbijt). Maar nee, eerst koffie en daarna gewoon wat hangen en praten. Ik vraag of we nog gaan eten, en yes, sure, doen we. NOT. Het plan was om ergens eten te halen ( kant en klaar dus) maar daarvoor moesten we eerst onze kleren aan doen. Dus, ik jurk aan, klaar. Jessica zit rustig te FaceBooken en ik ben al klaar. Dan bedenkt ze zich dat ze wilt douchen. Waarschijnlijk zal het nog wel even duren. Ik snap niet hoe amerikanen optijd kunnen zijn. Eigenlijk, ik denk niet dat ze op tijd komen, ever. haha, de amerikanen... :)

Dus, ik pas me aan en hang wat en doe gewoon mee. Ik vind het lekker, maar ik hoop dat ik vandaag nog wel beweeg en misschien zelfs ren of dans. Je weet maar nooit.

Liefs!

Honderd duizen muggenbeten. Een voor elke lach.

Hello People of the good life!

Hier ben ik dan, in de andere helft van mijn hart, Minneapolis.
De rit hiernaar toe was niet zo gemakkelijk. Ik voelde me al niet lekker toen ik op stond, en in de trein was het zo slecht dat ik maar beter kon overgeven. Gelukkig werkte dat. Ik dacht dat het daarna wel zou ophouden, maar blijkbaar was mijn maag nog niet helemaal leeg en besloot toen op het vliegveld nog maar eens alles naar boven te werken ( natuurlijk wel in de wc, want dat is wel zo netjes). Jakkes bah. Toen ik papa gedag zei na de douane dacht ik echt dat ik me beter voelde en wachtte ik met een gerust hart tot ik aan boord kon. Ik praatte met een man uit Boston die ik Belgie medicijnen gestudeert had en nu van zijn zoon uit Nederland naar zijn dochter in Florida ging. Ik zat naast een man en vrouw uit nederland die op weg waren naar Canada,ze waren heel aardig. Ik voelde me weer niet goed, en een half uur voor we landde kon ik ( nog NET op tijd) in het wc het laatste in mijn maag zien verdwijnen door het toilet. Achteraf kan ik erom lachen, wie kotst er nu in een vliegtuig?
Het was heel leuk om een uur in Ijsland te zijn. Er zijn daar geen bomen. en wel flinke kliffen bij de zee. De vlucht naar Minneapolis ging goed. Ik zat naast een Fransman en naast het raam. Ik heb Groenland gezien! Er waren helemaaal geen wolken en ik kon dus alles zien! De ijsblokken die in het water dreven, de bergtoppen, de enorme gletsjes-glijbanen, de scheuren in het ijs en de uitgestrekte ijsvlaktes. Ongelofelijk mooi en ik heb er vet van genoten! In Amerika aangekomen ging alles als een waas. Eeuwen wachten voor je " gechecked" werd door een kale amerikaan die dan vroeg waar je verbeelf en wat je bij je had ( perpermunt en snoepjes en stroopwafel Nee meneer, geen drugs of tabak) en hoe lang je bleef. Toen heb ik achter mn bagage gerend en toen met een bonzend hart de terminal uitgerend, op zoek naar dat mooie Jessicahoofd. Zij vond mij eerder en ineens verdween ik in haar omhelzing. GEWELDIG! Na al die tijd, ongelofelijk. Zodra we in de auto zaten leek alles weer als toen. Natuurlijk, we zijn allebei gegroeid en verandert, maar onze vriendschap was nog zo hecht dat het als toen was.

Ook met alle andere mensen die ik weer gezien heb ( Tim en Dana en hun zoon Shiloh die ik nog nooit gezien had, Tanner met zn lange haar, Jessie met haar lange haar, en Kurt, Greg, Ryan, Leah, Mimi, Eric, Malecai, eliza, vengi en zizi, bethany, keith, larry ( die heb ik daar leren hebben) en Nalan niet te vergeten) was het als toen. Geweldig, en zo vertrouwd. Dit weekend was ik bij Eric en Mimi, die met hun 4 kids nu ergens in Ottertail/Henning wonen, 3 uur van de stad. Ze wonen in een cabin bij een meer met een hangmat een enorm grasveld en een dock. Heerlijk om daar alle anderen weer te ontmoeten, en er achter te komen hoeveel ik ze wel niet gemist heb.

Ik ben hier nog maar zo even, maar toch al zoveel gezien en gedaan.
Het voelt zo heerlijk.
Zo vertrouwd, zo normaal.
Maar tegelijkertijd ook zo speciaal, want het is zo goed ze weer te zien.

Ik heb net met Jessica onze creatieve uitspattingen een momentje gegund en ik denk dat we daaar morgen mee doorgaan. Ik maak een van-alles-en-nogwat schilderij-kunstwerk met daarop 3 woorden:
JOY IS STRENGHT.

en dan op de achterkant.
THE LORD IS GOOD.

Lydia

Weer/Again

Dus.

Ik ga weer weg.

Naar Amerika.

Maar het voelt niet als weg gaan.

Het voelt als thuiskomen.

Na al die tijd ja.

Nog steeds.

En weer dat rare gevoel van binnen.

Zo anders als vorige keer,

Maar toch ook zo herkenbaar.

Een spanning,

Een blijdschap,

Een angst en een verlangen.

Weer weet ik het niet.

Welk gevoel overheerst.

Het ene moment de blijdschap,

Het ander moment de angst.

So.

I'm leaving again.

To America.

But it doesn't feel like leaving.

It feels like coming home.

After all that time yes.

Still.

And again that weird feeling inside.

So different from the last time,

but also so identifiable.

A tension,

A cheerfulness,

A fear and a desire.

But once more, I don't know.

What feeling dominates me.

One moment it is cheerfulness,

the other moment it's fear.

Wat nu?

Now what?

Blijven ademen. En wegvliegen naar huis.

Keep breathing. And fly away home.

Lydia